• Budynek THM 2010

  • Budynek ZS3 2014

  • Budynek ZS3 2014

  • Fot. Dobrosław Kostkowski

  • Pierwsza "siłownia wiatrowa".


gen Andrzej PietrzykGen. dyw. Andrzej Pietrzyk

 Urodził się 24 sierpnia 1953 roku w Opatowie na Ziemi Świętokrzyskiej. Absolwent Technikum Hutniczo-Mechanicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim.

 Po ukończeniu w 1978 roku w trybie studiów indywidualnych Wydziału Elektromechanicznego Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, przez osiem lat pełnił służbę w 10 Dywizji Pancernej w Opolu na stanowiskach w służbie uzbrojenia i elektroniki. Był m. in. pomocnikiem szefa służby uzbrojenia i elektroniki w sztabie 10 DPanc, szefem służby uzbrojenia i elektroniki 13 Pułku Czołgów w Opolu i 25 Pułku Zmechanizowanego w Opolu, a także zastępcą dowódcy tego pułku ds. technicznych. Awansował w 1979 roku na stopień porucznika, a w 1982 roku na kapitana. Od kwietnia 1986 roku pełnił służbę w Sztabie Generalnym WP, gdzie zajmował stanowiska starszego oficera i szefa wydziału oraz zastępcy szefa wydziału w Zarządzie Planowania Materiałowego (1990-podpułkownik). Od 1993 r. pełnił służbę w Zarządzie Operacyjno-Strategicznym na stanowisku szefa oddziału i głównego specjalisty (1993-pułkownik). W 1994 roku ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej. W 1996 roku objął funkcję zastępcy szefa Zarządu Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych SG WP, a trzy lata później po zmianach organizacyjnych w Sztabie Generalnym WP – szefa Zarządu Planowania Rozwoju Sił Zbrojnych – zastępcy szefa Generalnego Zarządu Planowania Strategicznego P5.

Jest autorem wielu analiz i ekspertyz ekonomiczno-wojskowych związanych z programem integracji Sił Zbrojnych RP z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego. Współautor programu modernizacji sił zbrojnych oraz ich integracji z NATO. W 1999 roku mianowany na stopień generała brygady. W roku 2004 otrzymał nominację na stopień generała dywizji.

W roku 2001 wpisany do „Honorowej Księgi Ministerstwa Obrony Narodowej”. W roku 2002 został Radcą-Koordynatorem Sekretarza Stanu - I Zastępcy Ministra ON. Uhonorowany m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W latach 2006-2007 pełnił funkcję Pełnomocnika Ministra ON ds. Budowy Siedziby Ministerstwa Obrony Narodowej.

W dniu  31 sierpnia 2007 r. zakończył zawodową służbę wojskową i został przeniesiony w stan spoczynku.

Żonaty, Regina - emeryt. Córka Karolina – prawnik, synowie Mateusz – przedsiębiorca i Bartłomiej – oficer WP.